1986: Knik-Ingel

Ut was oons nie ontgaon dat den deke enne alderwetse knik-ingel van stal gehald had. As ge d’r en kwartje of enne stuuver ien gooide, dan knikte den ingel uut dankbaarheid. Ut ding had en prominent pletske veur ien de kerk gekrege.

Wïj hoefde dus nie lang nao te dinke hoe we in 1986 ien den optocht zouwe gaon: As ingelkes. Op en tricotagefebriek wier hele gladde witte stof gekocht en van witte wol hebbe we ammaol èèges pruuke gemakt. Op de wage stond natuurlijk enne grote knik-ingel, den ok ien dezelfde stof gehuld was en dezelfde pruuk op had. We han nog nooit zeveul werk mit d’n optocht gehad, maar we wiere dan ok prinselijk beloond: Het högste ental pu.nte van d’n hele optocht!

Niks as Vastelaovend